Ιστορίες
20.11.2019
Ο ταλαντούχος Δρ. Goodman
του Steven Tangle, Content Creator, Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά

Γνωρίστε τον Δρ. Robert Goodman
Ο Δρ. Robert Goodman, φυτοβιολόγος και ιολόγος, είναι ειδικός στους μικροοργανισμούς του εδάφους και τις ασθένειες των φυτών. Από το 2005 διατελεί Εκτελεστικός Κοσμήτορας Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στο Πανεπιστήμιο Rutgers, το οποίο ηγείται του προγράμματος «Νέα Γεωργία για Νέα Γενιά» σε συνεργασία με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και την Αμερικανική Γεωργική Σχολή.

«Μόνο σε πιο ώριμη ηλικία συνειδητοποίησα ότι κάποιος θα μπορούσε να προβλέψει την επαγγελματική μου σταδιοδρομία, με βάση την οικογενειακή μου ιστορία», δήλωσε ο Δρ. Goodman. Ο παιδικός του ήρωας ήταν ο πατέρας του πατέρα του, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Cornell. Ο παππούς του αποφοίτησε το 1912 με πτυχίο στη γεωργική μηχανική και στις υπηρεσίες παροχής γεωργικών συμβουλών. Σχεδίασε και προώθησε γεωργικές πρακτικές που σχετίζονταν με ζώα εκτροφής καθώς και συστήματα αποστράγγισης, και είχαν ως στόχο  την ανάκτηση των υγροτόπων για καλλιέργεια και βόσκηση.

Όταν ο παππούς του Δρ Γκούντμαν δίδασκε στο Cornell, το Ίδρυμα Ford ήρθε σε επαφή με το πανεπιστήμιο με σκοπό να ξεκινήσει μία πολυετής προσπάθεια για την ανοικοδόμηση του Πανεπιστημίου των Φιλιππίνων, στην περιοχή του Los Banos. Έτσι, ο παππούς του επιβιβάστηκε σε ένα ατμόπλοιο, διέσχισε το κανάλι του Παναμά και έφτασε στις Φιλιππίνες , όπου και έμεινε για δύο χρόνια. Σε αυτή την περίοδο, σχεδίασε ένα αρκετά μεγάλο αγρόκτημα, το οποίο σήμερα αποτελεί συνιδιοκτησία του Πανεπιστημίου των Φιλιππίνων και του Διεθνούς Ινστιτούτου Έρευνας Ρυζιού, που υποστηρίζει την περαιτέρω έρευνα σχετικά με το ρύζι, ίσως τη βασική τροφή για τη μισή ανθρωπότητα.

Μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο, ο Δρ. Goodman πήγε στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, θέλοντας να γίνει φυσικός. Αλλά όταν ανακάλυψε ότι δεν ήταν ταλαντούχος στα μαθηματικά, στράφηκε στη βιολογία. Μεταφέρθηκε στο Cornell, όπου απέκτησε πτυχίο στην Επιστήμη της Φυτικής Παραγωγής και διδακτορικό στη Φυτοπαθολογία. Πέρασε ένα μεταδιδακτορικό έτος στο Ινστιτούτο John Innes στην Αγγλία και έπειτα εργάστηκε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Illinois-Urbana, όπου και προήχθη σε τακτικό καθηγητή το 1981. Απασχολήθηκε οκτώ χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, μεταξύ αυτών και ως Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Έρευνας και Ανάπτυξης στην εταιρία Calgene, Inc., στο Davis της Καλιφόρνιας, για να επιστρέψει και πάλι στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Πριν έρθει στο Πανεπιστήμιο Rutgers το 2005, δίδασκε στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison.

Ηγέτης του προγράμματος «Νέα Γεωργία για Νέα Γενιά»
Το 2013, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) αποφάσισε ότι ο γεωργικός τομέας θα αποτελέσει κύριο πυλώνα της πρωτοβουλίας «Επανεκκίνηση και Ενίσχυση των Νέων», στην οποία και προσέφερε δωρεά €100 εκατ. με στόχο τη δημιουργία νέων ευκαιριών για τους νέους και τις νέες της χώρας. Τότε, το Ίδρυμα του Πανεπιστημίου Rutgers ξεκίνησε συνομιλίες με το ΙΣΝ.

«Στο Rutgers, εκπαιδεύουμε τη νεολαία. Έχουμε ένα πρόγραμμα 4Η. Προσπαθούμε να φέρουμε την αποκλεισμένη νεολαία πίσω στην κοινωνία. Έχουμε ένα πρόγραμμα συμβουλευτικής σε αγροκτήματα και ένα πρόγραμμα διατροφικής εκπαίδευσης. Παρέχουμε εκπαίδευση στις επιχειρήσεις τροφίμων και δημιουργούμε νέα προϊόντα. Κάνουμε όλα όσα χρειάζεται να κάνει η Ελλάδα», δήλωσε ο Δρ. Goodman.

Τελικά, το ΙΣΝ ζήτησε από το Rutgers να ηγηθεί του προγράμματος «Νέα Γεωργία για Νέα Γενιά». Κάτω από την ηγεσία του Δρ. Goodman, το πρόγραμμα διεξήγαγε δεκαέξι μελέτες σκοπιμότητας ώστε να διερευνηθούν διαφορετικοί τομείς της ελληνικής γεωργίας και να διαπιστωθεί ποιες περιοχές προϊόντων γνωρίζουν ήδη επιτυχία, ποιες θα μπορούσαν να απορροφήσουν νέους εργαζόμενους, ποιες θα είχαν μικρότερη ένταση κεφαλαίου, πού υπήρχε εξαγωγική ζήτηση, και ποια εισαγόμενα προϊόντα διατροφής μπορούν να παραχθούν τοπικά. Το πρόγραμμα επέλεξε τελικά εννέα από τους δεκαέξι τομείς πάνω στους οποίους δημιούργησε σχετικά προγράμματα κατάρτισης. Προστέθηκε επίσης ένα πρόγραμμα που αφορά στον αγροτουρισμό / εναλλακτικό τουρισμό, έναν τομέα όπου θα μπορούσαν να γίνουν ακόμη πολλά περισσότερα.

Το ένα τρίτο της επιχορήγησης των €25 εκατ. από το ΙΣΝ, θα χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη του Κέντρου Καινοτομίας του Τροφίμου και Θερμοκοιτίασης Αγροδιατροφικών Επιχειρήσεων, ένα κέντρο παρόμοιο με τις θερμοκοιτίδες αγροδιατροφής που βρίσκονται στην Ιταλία και την Ιρλανδία. Το κέντρο θα περιλαμβάνει εργαστήριο ασφάλειας τροφίμων, εργαστήριο συστήματος αισθητήρων, αγροανάλυση και έναν επιχειρηματικό χώρο. Θα ενσωματωθεί στα προγράμματα εκπαίδευσης για να συνδράμει τις νέες επιχειρήσεις στην έρευνα και την ανάπτυξη, τη δημιουργία νέων προϊόντων, την ανάλυση της αγοράς, τη διαδικασία συσκευασίας και αποθήκευσης και τις εξαγωγές.

«Σχεδιάζουμε να υπερβούμε τον αριθμό εκπαιδευομένων που έχουμε υποσχεθεί, όμως το πραγματικό μέτρο επιτυχίας δεν είναι πόσοι νέοι άνθρωποι εκπαιδεύουμε, αλλά πόσοι βρίσκουν δουλειά», δήλωσε ο Δρ. Goodman. «Γι 'αυτό, θα μείνουμε ενεργοί ώστε να βεβαιωθούμε ότι αυτοί οι νέοι άνθρωποι θα επιτύχουν. Πρέπει να χτίσουμε κάτι που θα διαρκέσει πέρα από τη συνεργασία μας με το ΙΣΝ. Οραματίζομαι τη δημιουργία μιας οντότητας, που να ανήκει στο δημόσιο τομέα και να εμπεριέχει τις δράσεις που κάνουμε τώρα - κάτι που μπορούμε να παραδώσουμε στην Ελλάδα. Η συνεργασία μας θα μπορούσε να γίνει το θεμέλιο μιας Σχολής που θα εκπαιδεύει γεωργικούς συμβούλους, για παράδειγμα. Νομίζω ότι θα χρειαστεί άλλη μια δεκαετία για να έχει πραγματικό αντίκτυπο η παρέμβασή μας, και θέλω να είμαι ζωντανός για να δω τι θα γίνει. Θέλω να δω έναν «φωτεινό» και ενεργητικό τομέα τροφίμων, την επανοίκηση των αγροτικών περιοχών και την αποκατάσταση μιας αξιοπρεπούς ποιότητας ζωής».

«Η Ελλάδα έχει διαδραματίσει θεμελιώδη ρόλο στη διάδοση της γεωργίας και τα ελληνικά γεωργικά προϊόντα έχουν τεράστια ζήτηση στον υπόλοιπο κόσμο», ανέφερε ο Δρ. Goodman. «Συχνά, το πρώτο πράγμα που σκέφτονται οι Αμερικανοί είναι: ενοποίηση και εκβιομηχάνιση. Αλλά λόγω της δύσκολης ιστορίας -κατοχή, δικτατορία, πόλεμοι, κρίση- η Ελλάδα δεν είχε τους πόρους για την εκβιομηχάνιση και, στην πραγματικότητα, αυτό είναι καλό. Η Ελλάδα έχει πολλούς μικρούς οικογενειακούς παραγωγούς και τώρα έχει την ευκαιρία να επανακτήσει τον αγροτικό της τομέα μέσω της συμμετοχής και της συνεργασίας χωρίς τη συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια των λίγων. Η Ελλάδα πρέπει να αναζητήσει τον δικό της τρόπο, να μην κοιτάξει σε χώρες όπως η Γαλλία. Το ίδιο μοντέλο βοήθησε τον τομέα της γεωργίας της Ιρλανδίας να αναρρώσει. Είναι σκληρή δουλειά, αλλά μπορεί να γίνει. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να πείσει τους ανθρώπους να συνεργαστούν, να τυποποιηθεί η ποιότητα των προϊόντων και να αυξηθούν οι εξαγωγές».

«Η γεωργία παραμένει ένα αξιοσέβαστο επάγγελμα στην Ελλάδα», δήλωσε ο Δρ. Goodman. «Και σε κάθε αγρο-οικοσύστημα, οι καλύτεροι αγρότες κάνουν 50% καλύτερη δουλειά από τους άλλους. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την τύχη. Οφείλεται στην τεχνογνωσία και την εκπαίδευση. Και οι άνθρωποι μαθαίνουν καλύτερα κάνοντας πράγματα, δουλεύοντας με τα χέρια τους. Αυτός είναι και ο στόχος του προγράμματός μας».